एजेन्सी । अमेरिकाले भेनेजुएलाका राष्ट्रपति निकोलस मदुरोलाई नियन्त्रणमा लिएर न्युयोर्क लगेपछि त्यस देशमा नयाँ सरकार निर्माणको सूक्ष्म व्यवस्थापन गरिरहेको छ ।

त्यसैक्रममा अमेरिकाका राष्ट्रपति डोनल्ड ट्रम्पले भेनेजुएलाकी अन्तरिम राष्ट्रपति डेल्सी रोड्रिगेजसँग प्रत्यक्ष कुराकानी गरेका छन् । उनले यस कुराकानीलाई लामो र सकारात्मक भनेका छन् । उनले तेल, खनिज, व्यापार र सुरक्षाका बारेमा कुरा गर्छन् । उनले रोड्रिगेजलाई अद्भुत भनी वर्णन गरेका छन् ।

यसैबीच भेनेजुएलाको अन्तरिम शासनले राजनीतिक बन्दीहरूको रिहाइलाई मदुरो आफैंले सुरु गरेको प्रक्रियाको रूपमा व्याख्या गर्न थालेको छ । यसलाई वाशिङटनको माग वा कुनै शर्तको रूपमा नभई आन्तरिक क्रमिक विकासका रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ ।

तर, समयरेखालाई विचार गर्दा यो दाबीमा दम छैन । अमेरिकी संलग्नतापछि बन्दी रिहाइको गति बढेको छ । आन्तरिक प्रतिरोध सुरु भएपछि यो रोकिएको छ । र प्रचार गरिएका संख्याहरू स्वतन्त्र पुष्टि गर्दा सही पाइँदैनन् ।

यहाँ रोड्रिगेज दाजुबहिनीको भूमिका देखिन्छ । डेल्सीले विदेशमा निरन्तरताको प्रदर्शन गर्छिन् भने जोर्गे रोड्रिग्वेजले स्वदेशमा भाष्यलाई परिष्कृत गर्छन् । आज्ञापालन गरेको नदेखिइकन अमेरिकाको आज्ञा मान्नु, दबाब स्वीकार नगरी परिणाम दिनु र सत्ता अझै पनि सार्वभौम छ भन्ने भ्रम कायम राख्नु उनीहरूको उद्देश्य हो । तर, यो निकै असहज स्थिति हो ।

ट्रम्पलाई भेनेजुएलाका गृहमन्त्री डियोस्डाडो काबेलोको बारेमा सोधिएको छ । उनी को हुन् थाहा छैन भनी ट्रम्पले जवाफ दिएका छन् । काबेलोले भेनेजुएलाभित्रको दमनकारी संयन्त्र, अदालत, कोलेक्टिभोस (सशस्त्र समूह) र सबै अवरोधहरू नियन्त्रण गर्छन् भन्ने कुरा त्यहाँका सबैलाई थाहा छ । ट्रम्पले काबेलको अपमान गरेको हो वा होइन भन्ने कुरा हेर्ने दृष्टिकोणमा भर पर्छ । उपेक्षित हुनु आफैंमा एउटा चेतावनी हो ।

यो सबै भइरहँदा बन्दी रिहाइको गति घट्छ र बन्दीका परिवारहरू चिन्तामा पर्छन् । मानवअधिकार समूहहरूले शासनले दाबी गरे जस्तो सयौं नभई केही दर्जन मात्र रिहा भएको पुष्टि गर्छन् । अवरोध कहाँ छ भन्ने कुरा स्पष्ट छ । कसले यसलाई रोकिरहेको छ भन्ने कुरा सबैले बुझेका छन् ।

त्यसपछि आउँछ वास्तविक महत्त्वको सिलसिला । डेल्सीसँगको कुराकानी र डियोस्डाडोलाई जानाजानी बेवास्ता गरेपछि ट्रम्प बिहीबार भेनेजुएलाकी विपक्षी नेत्री मारिया कोरिना माचादोसँग दिवाभोजमा बस्नेछन् । यो ओभल अफिसको औपचारिक समारोह होइन र अहिलेसम्म ट्रम्पले माचादोलाई समर्थन गरेको कुनै तस्बिर सार्वजनिक भएको छैन ।

त्यो दिवाभोज भोलिको शासन सञ्चालनका लागि होइन किनकि माचादोसँग सैन्य बटालियनहरूमा नियन्त्रण छैन । यो कुरा सबैलाई थाहा छ । यो वैधताको बारेमा हो, भविष्यको भाष्यको बारेमा हो र पछि यो अध्याय लेखिँदा वाशिङटनले कसलाई आधिकारिक मान्न चाहन्छ भन्ने कुराको बारेमा हो । तपाईं राज्य चलाइरहनु भएको होला, तर वैधता अर्कै कुरा हो ।

यसै समयमा तेल उत्खनन गर्ने शेभरन कम्पनीले सम्भवतः केही दिनभित्रै भेनेजुएलामा काम गर्नका लागि पूर्ण अनुमतिपत्र पाउने अपेक्षा गरिएको छ । यसले मात्र प्राथमिकताहरूका बारेमा धेरै कुरा स्पष्ट पार्छ । राजनीतिक बन्दीहरू रिहा हुनुभन्दा ऊर्जा प्रवाहको सामान्यीकरण छिटो भइरहेको छ ।

यी सबै कुरालाई जोड्दा चित्र स्पष्ट हुन्छ । डेल्सीलाई एक आवश्यक वार्ताकारको रूपमा हेरिएको छ । काबेलोलाई प्रत्यक्ष टकराव बिना नै एक्ल्याइँदैछ । मारिया कोरिनालाई शक्ति बिनाको वैधताको रूपमा सुरक्षित राखिँदैछ । र, शेभरनका लागि बाटो खोलिँदैछ ।

बन्दी रिहाइहरू भइरहेका छन् तर आन्तरिक कट्टरपन्थीहरूले अनुमति दिएको हदसम्म मात्र । वाशिङटनले दबाबलाई सही रूपमा सन्तुलित राखिरहेसम्म यो प्रक्रिया जारी रहनेछ ।