एजेन्सी । पर्सियाली खाडीको अवस्था ठ्याक्कै डा. स्ट्रेन्जलभ शीर्षकको हलिउड फिल्मको जस्तै भयावह र अनियन्त्रित छ ।

इरानले पूर्ण रूपमा विकेन्द्रित ड्रोन युद्धद्वारा सञ्चालित एक विषम विनाशकारी यन्त्र (एसिमेट्रिक डुम्सडे मशिन) तयार गरेको छ ।

हर्मुजको जलसंयोजक बन्द हुनु शायद पूर्ण रूपमा सुल्झाउन नसकिने विषय हो । यस सर्पको टाउको काटेर मार्ने कुनै ठाउँ छैन किनकि टाउको त पहिल्यै गइसकेको छ (अर्थात् नेतृत्व विकेन्द्रित भइसकेको छ) ।

छरिएका र नदेखिने तटीय ब्याट्रीहरू तथा स्वचालित तीव्र गतिका डुंगाका समूहहरूबाट आक्रमणहरू जारी छन् ।

प्रहार गर्नुअघि यी एकाइहरूको कुनै संकेत वा पहिचान पाइँदैन । यिनीहरूलाई नष्ट गर्ने स्थल सेना परिचालन गर्नु नै शायद एक मात्र उपाय हो ।

विश्वभरि फैलिएका शिया स्लिपर सेलहरू (सुषुप्त समूहहरू) जहाँसुकै सक्रिय हुन सक्छन् । यो अज्ञात जोखिमको परिणाम के हुन्छ, हेर्दै जाऔं ।

यस सम्पूर्ण संरचनाले आर्थिक नाकाबन्दी लागू गर्ने काम गरिरहेको छ ।

खाडीका उत्पादकहरूले उपलब्ध प्रत्येक ब्यारल तेल जमिनमुनिका पाइपलाइनमार्फत लाल सागरका टर्मिनलहरूतर्फ पठाइरहेका छन् ।

व्यापारिक जहाजहरूले स्वेज नहरलाई त्यागेर केप अफ गुड होप (अफ्रिकी मार्ग) को लामो बाटो प्रयोग गर्दा भारी इन्धन खर्च बेहोरिरहेका छन् ।

चीन अहिले १२० देखि १८० दिनको काउन्टडाउन (उल्टो गन्ती) मा चलिरहेको छ ।

आन्तरिक रिफाइनिङ कायम राख्न र निर्यात गर्ने कारखानाहरू सञ्चालन गर्न बेइजिङले दैनिक रूपमा आफ्नो रणनीतिक पेट्रोलियम भण्डार रित्याउनु परिरहेको छ ।

रुसी पाइपलाइनहरू २.२ देखि २.४ एमबीपीडी (दैनिक लाखौं ब्यारेल) क्षमतामा चलिरहेका छन् जसले समुद्री मार्गबाट अवरुद्ध भएको ८.५ एमबीपीडीको एक सानो हिस्सा मात्र पूर्ति गर्दछ ।

सञ्चित भण्डार सकिँदै जाँदा औद्योगिक संकुचन (उत्पादनमा कमी) सुरु हुनेछ ।

१२० देखि १८०औं दिनको ऊर्जा अभावले चीनभरि लोडसेडिङ गराउनेछ र भारी उद्योगहरू बन्द गर्न बाध्य पार्नेछ ।

विश्व अर्थतन्त्रको मुख्य इन्जिन ठप्प हुनेछ ।

यो सधैंभरि रहने छैन । कुनै पनि कुरा सधैं रहँदैन ।