EP150 Tusa ko Katha
माछापुच्छ्रे हिमालफेदिका घना जङ्गलहरु वर्षायामको ४० दिन टुसा टिप्नेहरुका लागि खुल्ला हुन्छ । भिराला निगालाघारीमा भालु र जुकासँग लड्दै टुसा खोज्न जानेहरु मध्यरातमै जाग्छन् ।
टुसाको कथा
माछापुच्छ्रे गाउँपालिका वडा नम्बर ९ मा पर्ने प्रुन्धु (Prundhu) गाउँमा अघिल्लो साँझ पुगेका हामी, राति २ बजे नै तयार हुन थाल्यौं । मूख्य डर जुकाको थियो । शरिरभरि स्यानिटाइजर र डिटोल दल्यौं ।
हामीसँगै टुसा खोज्न जाने सुशिल जंग क्षेत्री आइसकेका थिए ।
घरबेटी भाइले जुकासँग लड्ने हतियार तयार पारिदिए – टालोमा पोको पारेको नुन ।
सुशिलले साथीहरुलाई बोलाउँदै हिँडे । अलिबेर ठाडो उकालो चढेपछि काल्था डाँडामा मानबहादुर अधिकारीको घर भेटियो । साथीहरुले मायाले बोलाउने नाम मनु ।
अँध्यारामा जुनकिरीले झैं टिलपिल टिलपिल मोबाइल बालेर हामी उकालो लागिरह्यौं । चौतारो भेटियो । यहाँबाट जङ्गल सुरु हुन्छ ।
जुकाहरु सल्बलाउन थालिसकेका थिए ।
अँध्यारोमा एक घन्टा झाडी र जङ्गल छिचोल्दै हिँडेपछि मिर्कुम् खर्क आइपुग्यो । झिसमिसे हुन लागेको थियो ।
देवी श्रेष्ठको गोठमा चिया खाएर हामी अघि लाग्यौं ।
दश पढेर मलेसिया हानिएका मनु, गाउँमै पर्यटक ल्याउने सपना देखेर फर्किएका थिए । कोरोनापछि भनेजस्तो भएन । मनुले हरेश खाएका छैनन् । घुमन्तेहरुलाई पर्खिरहेका यहाँका डाँडाकाँडामा मानबहादुर र साथीहरु रमाइरहेका छन् ।
केही बेर जङ्गल छिचोलेपछि नमर्चे खर्क भेटियो । खर्कको गोठमा भेटिए कुलबहादुर लामिछाने । हामीले मामाको साइनो लगायौं ।
अलाङ्गे झरनाछेउ केही बेर थकाइ मारेपछि मनु र सुशिल टुसा खोज्न निगाला घारितिर छिरे ।
हामीभन्दा पनि अगाडि मध्यरातमै हिँडेर टाढा जङ्गलतिर गएको अर्को टोली पनि टुसाको भारि बोकेर फर्कियो ।
बाटोमा एउटा गोठमा ७७ वर्षका रत्नकुमार श्रेष्ठ भेटिए ।
झरी छल्न हामीले कुलबहादुरको गोठमा एकैछिन थकाइ मार्यौं ।
अगाडि लागिसकेको टोलीले गाउँमाथिको चौतारीमा भारी बिसाएर टुसाको मुठा बनाउन थाल्यो ।
गाउँको एउटा घरमा सबैले बटुलेर ल्याएका टुसाका मुठाहरु जम्मा भयो । अब यी टुसाहरु बजार जान तयार छन् ।
The post EP150 Tusa ko Katha appeared first on Herne Katha.